Słynne sanktuarium, położone niedaleko Czeskich Budziejowic, w podgórzu Gór Novohraskich, przy rzece Malsza. W 1622 roku do Římova przybyli jezuici z Czeskiego Krumlova. W 1648 roku zgodzono się, aby wybudowali oni w Římovie kaplicę loretańską z krużgankami i drogą krzyżową, wspaniałą kompozycją krajobrazową dwudziestu pięciu stacji, przedstawiających cierpienie i śmierć Jezusa Chrystusa. Budowa miejsca pątniczego w Římovie miała zastąpić dawne, popularne centrum pątnicze w Kájovie, które z powodu napływu ludności niemieckiej na Szumawę przestało był odwiedzane przez pielgrzymów czeskich. Budowa poszczególnych obiektów według wzorów Gór Świętych z północnych Włoch oraz ich zdobienie freskami i reliefami trwała ponad pięćdziesiąt lat. Następnie jezuici postanowili wybudować tutaj zameczek, który miał być ich siedzibą, a także kościół św. Ducha, pokrytą płaskim dachem rotundę barokową z apsydą. Po likwidacji zakonu jezuitów w 1773 roku ich majątek trafił w ręce Funduszu Naukowego. W 1948 roku obchodzono w tym regionie, przy udziale arcybiskupa praskiego Józefa Berana, rocznicę trzystu lat założenia drogi pasyjnej.
Najstarsza część sanktuarium – Santa Casa, otoczona czteroma ramionami krużganka z kaplicami w rogach – została zbudowana w połowie XVII wieku. Prosta budowla na planie prostokąta jest kopią kaplicy we włoskiej Lorecie. Odwiedzili ją liczni czescy szlachcice renesansowi, którzy zaczęli budować podobne miejsca pątnicze również w państwie czeskim. W sumie na terenie Czech wybudowano około pięćdziesięciu loret. Loreta w Římovie, odpowiadająca wyobrażeniom o prostocie i ubóstwie legendarnego obiektu, powstała jako szósta w kolejności. Ma ona podobny układ jak wszystkie inne święte domki, wyjątkowe jest jednak połączenie kaplicy z parterowym krużgankami, przy pomocy otwartej, piętrowej łącznicy arkadowej. Krużganki, otwarte przez arkady, mają bogato malowane ściany i sklepienia z motywami z życia Marii Panny i Chrystusa, wizerunkami obrazów lub rzeźb z różnych miejsc pątniczych w Czechach, widokiem na kompleks w Římovie z okresu przed dokończeniem budowy oraz napisami z datami i imionami szlachciców. W krużgankach umieszczone są cztery ołtarze z rzeźbami i obrazami świętych, cztery konfesjonały oraz kaplice z wnękami, niektóre z nich wyglądają jak sztuczne jaskinie.
W okolicy miejscowości Římov, w odległości około pięciu kilometrów, leżą przepiękne kapliczki pasyjne przedstawiające cierpienie Chrystusa podczas drogi krzyżowej, które powstawały stopniowo od połowy XVII wieku. W sumie dwadzieścia pięć przystanków drogi krzyżowej, umieszczonych w zamkniętych wnękach kaplic, ozdobionych malowidłami i plastyką. Znaczenie artystyczne kompleksu w Římovie spoczywa w zdobieniach rzeźbiarskich i snycerskich, które nie są co prawda pierwszorzędnej jakości, ale właśnie przez swój na pół ludowy charakter ukazują dobrze, jak bardzo barok udomowił się w czeskim środowisku i stał się stylem artystycznym dla szerokich warstw społecznych. Rozmieszczenie kapliczek odpowiada tradycyjnemu położeniu drogi krzyżowej w Jerozolimie.